Συνολικές προβολές σελίδας

Σάββατο, 30 Νοεμβρίου 2013

Kνίδωση και νέοι

          Αρκετοί από τους ασθενείς που μου γράφουν είναι πολύ νέα παιδιά, μαθητές Λυκείου. Στην αρχή μου έκανε εντύπωση. Έλεγα, πότε πρόλαβαν δεκαέξι - δεκαοχτώ χρονών παιδιά να τοξινώσουν τόσο πολύ τον οργανισμό τους ώστε να εμφανιστεί κνίδωση; Έπειτα θυμήθηκα ότι κι εγώ όταν ξεκίνησα ήμουν 21 ετών, τριτοετής φοιτήτρια (θυμάμαι μάλιστα ότι έχασα ολόκληρη εξεταστική κι απο κει και πέρα πέρναγα τα μαθήματα με αργούς ρυθμούς, γιατί είχα και να ασχολούμαι με την κνίδωση). Αν σκεφτούμε επιπλέον τους εξής παράγοντες τότε πια το θέμα δεν μας φαίνεται παράξενο:
α) στη σημερινή εποχή το Λύκειο έχει γίνει Πανεπιστήμιο στους ρυθμούς δηλ. είσαι όλη την ώρα έξω από το σπίτι, σε μαθήματα και φροντιστήρια, τριγυρνάς από δω κι από κει, με αυξημένο άγχος, τρως ό,τι βρεις (οι επιλογές για σαβουρόφαγο είναι πολύ περισσότερες απ' ότι πριν 30 χρόνια) και όποτε προλαβαίνεις, κοιμάσαι όπως όπως κι ακόμη και στον ύπνο είσαι αγχωμένος
β) σήμερα ζούμε πλέον την εποχή της παντοδυναμίας του υπολογιστή. Όταν ήμουν εγώ μαθήτρια, ο μόνος υπολογιστής που είχα δει ήταν ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι τύπου ατάρι που είχαν φέρει μαζί τους τα ξαδέλφια μου από το εξωτερικό. Το κομπιούτερ συνεπάγεται καθησιό, έλλειψη άσκησης και δραστηριότητας, έλλειψη προσωπικής επικοινωνίας, αυξημένη κατανάλωση σαβουροσνακ κι όλα αυτά μαζί - σε περίπτωση που αυτό είναι καθημερινό πρόγραμμα- επιβαρύνουν τον οργανισμό  με απρόβλεπτες συνέπειες σωματικής και ψυχολογικής φύσεως.
Καταλαβαίνω ότι είναι δύσκολο για ένα μαθητή να ακολουθήσει τη δίαιτα, για τους εξής λόγους:
α) οι νέοι είναι συνήθως βιαστικοί και ανυπόμονοι, κι η δίαιτα θέλει υπομονή, να επιμένεις και να μην παραιτείσαι για να δεις το καλό το αποτέλεσμα. Όποιος μπορέσει και κάνει υπομονή  και μάθει την υπομονή θα έχει κερδίσει κι ένα εφόδιο για την υπόλοιπη ζωή του, γιατί με την υπομονή γίνονται τα μεγάλα πράγματα.
β) οι νέοι δεν είναι συνήθως εγκρατείς, θα έλεγα ότι πλέον και οι μεγάλοι δεν είναι συνήθως εγκρατείς. Δυστυχώς δεν μαθαίνουν πλέον από μικροί να κάνουν εγκράτεια, ώστε όταν χρειαστεί να το κατορθώσουν. Τακτικές όπως η νηστεία της εκκλησίας σχεδόν έχουν εκλείψει στις οικογένειες. Κι όμως πόσο βοηθάει να ξέρεις να περιορίζεις τον εαυτό σου στα κακά για να πετυχαίνεις τα καλά. Είχα διαβάσει κάποτε, ότι ένας πνευματικός είπε στα πνευματικά του παιδιά ''Άντε παιδιά ν' αρχίσουμε μια νηστεία. Κάθε Τετάρτη π.χ να μην μπαίνουμε καθόλου στο ίντερνετ, κοινωνικά δίκτυα κλπ''. Ακόμη κι όσοι το κατόρθωσαν, δυσκολεύτηκαν πολύ.
γ) οι μαθητές και λιγότερο οι φοιτητές έχουν παρα πολύ φορτωμένο πρόγραμμα, σε βαθμό που ειλικρινά αναρωτιέμαι πώς επιβιώνουν (εκτός απ' αυτούς βέβαια που δεν ασχολούνται καθόλου με το θέμα). Άλλος προετοιμάζεται για τις πανελλήνιες πυρετωδώς, άλλος προσπαθεί με φροντιστήρια να περάσει την τάξη, άλλος έτσι, άλλος αλλιώς. Όταν έχεις φορτωμένο πρόγραμμα είναι δύσκολο να κάτσεις ν' ασχοληθείς με την υγιεινή διατροφή.
Δίνω λοιπόν μερικές πρακτικές συμβουλές που θα βοηθήσουν τους νέους να κάνουν πιο εύκολα τη δίαιτα, αν το επιθυμούν. Θυμίζω ότι οι κνιδωτικοί, ακόμη κι όταν καθαρίσουν, θα πρέπει για πάντα ν' ακολουθούν τη δίαιτα, έστω και πολύ χαλαρά, ώστε να μην ξανακυλήσουν.
α) Λύστε το θέμα της τουαλέτας. Η δυσκοιλιότητα είναι νούμερο 1 παράγοντας που ανακατεύεται με την κνίδωση. Βοηθητικές τροφές και εκπαίδευση του εντέρου θα δώσουν λύση στο πρόβλημα. Αν λυθεί αυτό έχει γίνει η μισή δουλειά.
β)Ζητήστε από τους γονείς, παππούδες κλπ όποιος είναι εύκαιρος, να σας βοηθήσει αυτούς τους μήνες που θα κάνετε τη δίαιτα αυστηρά δηλ. να υπάρχει κάποιος που θα ψωνίζει και θα σας ετοιμάζει αυτά που θα τρώτε και που θα παίρνετε μαζί σας. Χωρίς τη βοήθειά τους δεν είναι και πολύ πιθανό να τηρήσετε τη δίαιτα.
γ) Εκμεταλλευτείτε το Σαββατοκύριακο που οι ρυθμοί είναι πιο χαλαροί, για να εφαρμόσετε σωστά τη δίαιτα και να πιείτε το πολύ νερό.
δ) Έχετε πάντα στην τσάντα σας ένα σνακ που θα σας βοηθήσει ν' αποφύγετε τους πειρασμούς. Αν π.χ όλοι πίνουν αναψυκτικό, εσείς βγάλτε το μπουκαλάκι σας και πιείτε νερό. Τότε η επιθυμία γι' αναψυκτικό θα υποχωρήσει, ενώ αν δεν έχετε τίποτα μαζί σας,, η δίψα και η παρέα θα σας κάνουν να πιείτε το αναψυκτικό. Ή έχετε μαζί σας μια μπανάνα. Όταν γύρω σας τρώνε κρουασάν, αν δεν΄εχετε τίποτα στην τσάντα σας, θα φάτε κι εσείς κρουασάν. Ενώ αν φάτε αμέσως μια μπανάνα, η επιθυμία για γλυκό θα υποχωρήσει και δεν θα σας νοιάζει πια να φάτε κρουασάν. Μην φύγετε απ' το σπίτι χωρίς το σνακ σας στην τσάντα
ε)Μην κρατάτε γλυκά στο σπίτι, θα τα φάτε σίγουρα. Γεμίστε το φρούτα και ξηρούς καρπούς (αν βέβαια δεν έχετε τροφική αλλεργία σ'αυτούς.). Τα αμύγδαλα βοηθούν παρά πολύ το θολωμένο μυαλό των μαθητών που διαβάζουν για εξετάσεις. Το ίδιο και τα κεράσια. Το ρόδι κρατά τον εγκέφαλο δυνατό και διαυγή.
στ) Παρατήστε το κάπνισμα. Δύσκολο αλλά με μέγιστες ανταμοιβές. Αντ' αυτού εκτονωθείτε από το άγχος με λίγη γυμναστική.
ζ) Εκεί που διαβάζετε έχετε κοντά σας μπουκάλι με νερό. Ακόμη κι αν δεν διψάτε πίνετε γουλιές ανά διαστήματα.
Πιστεύω ότι ακολουθώντας τη δίαιτα, θα δείτε βοήθεια και σε άλλα πράγματα όπως τα διαβάσματα και τα σχολεία, μιας και το διαιτολόγιό σας θα εμπλουτιστεί με τροφές πλούσιες σε θρεπτικά στοιχεία.

Κυριακή, 28 Ιουλίου 2013

Κνίδωση και σύγχυση

       Από αυτά που μου γράφουν μερικοί ασθενείς με κνίδωση, ιδίως όταν είναι στον πρώτο καιρό (κι όταν λέω πρώτος καιρός μπορεί να είναι και τα δυο πρώτα χρόνια), φαίνεται ότι βρίσκονται σε σύγχυση και παραζάλη, σχετικά με το τι τους συμβαίνει. Θα μου πεις, τους άλλους περίμενες να σου το πουν, δεν το είχες καταλάβει από μόνη σου; Η αλήθεια είναι ότι έχουν περάσει τόσα πολλά χρόνια από τότε που εμφανίστηκε πρώτη φορά η κνίδωση (σχεδόν 23) και από τότε έχω κάνει τόσο ψάξιμο για το θέμα, που έχω ξεχάσει πώς είναι να είσαι σε σύγχυση. Το αίσθημα της απελπισίας το θυμάμαι καλά, τη σύγχυση όμως όχι. Προσπάθησα όμως να  θυμηθώ για να γράψω μερικά πράγματα. Η αλήθεια είναι πώς όταν ξυπνάς μια μέρα ξαφνικά με την κνίδωση, το μυαλό πάει αμέσως στην οξεία μορφή. Αμέσως θεωρείς ότι κάτι σε πείραξε κι αρχίζεις να ψάχνεσαι. Ότι πρόκειται για κνίδωση δηλ. νόσημα αλλεργικό ή ψευδοαλλεργικό, το καταλαβαίνεις από τη φαγούρα, αυτή σε οδηγεί, μιας και είναι και το πιο ενοχλητικό σύμπτωμα. Συνήθως το πρώτο που σκέφτεσαι είναι ότι κάτι σε τσίμπησε, κάτι έφαγες, κάποιο καθαριστικό ή καλλυντικό σε πείραξε, από κάποιες σκόνες πέρασες, τίποτα μπογιές και νέφτι χρησιμοποίησες κλπ. Πηγαίνεις στον αλλεργιολόγο, κάνεις τα σχετικά. Μέχρι εκεί το ελέγχεις. Η σύγχυση αρχίζει όταν βλέπεις ότι δεν περνάει. Ο συνδυασμός της ενοχλητικής αυτής ασθένειας με τα έντονα συμπτώματα που δεν σε αφήνει ούτε να σκεφτείς ούτε να κάνεις σωστά τη δουλειά σου, οι γύρες στους γιατρούς, οι εξετάσεις, οι δοκιμές που πρέπει να κάνεις μόνος σου, η κακή ψυχολογία και το ανύπαρκτο αποτέλεσμα μαζί με την άγνωστη αιτιολογία σου βουλιάζουν το μυαλό. Άλλος αναρωτιέται συνέχεια τι τον πειράζει και κάνει ατέλειωτες δοκιμές, άλλος υποψιάζεται ότι του συμβαίνει κάτι πιο σοβαρό που δεν μπορούν να το βρουν οι γιατροί,  άλλος πάει σαν μεθυσμένος από δω κι από κει γυρεύοντας λύση. Περνάει ο καιρός και μερικοί δεν ξέρουν ακριβώς από τι πάσχουν. Σ'αυτό συντελεί και η στάση πολλών γιατρών που μάλλον σε θεωρούν ηλίθιο και δεν σου εξηγούν ακριβώς τι συμβαίνει. Δεν είπαμε να μας δώσουν θεραπεία ντε και καλά αφού δεν μπορούν, αλλά τουλάχιστον να μας εξηγήσουν τι συμβαίνει. Έχεις αυτό κι αυτό, αυτό γίνεται στον οργανισμό σου, αυτά είναι τα φάρμακα που πρέπει να πάρεις, δρουν έτσι, δεν ξέρουμε την αιτία γι'αυτό και δεν μπορώ να σου δώσω οριστική θεραπεία. Ας ανοίξουν επιτέλους το στόμα τους να μιλήσουν. Ο ασθενής δεν είναι χαζός. Για την ακρίβεια ξέρει καλύτερα από το γιατρό τι του συμβαίνει, αλλά δεν ξέρει γιατί του συμβαίνει και πώς ακριβώς του συμβαίνει. Αυτά περιμένει ν'ακούσει απ' το γιατρό.
Θα ήθελα να συμβουλέψω τον ασθενή που είναι στον πρώτο καιρό της κνίδωσης κάποια πράγματα που θα τον βοηθήσουν ν'αποφύγει τη σύγχυση και το άγχος που αυτή προκαλεί.
-Από τη στιγμή που μπαίνεις στο χορό της κνίδωσης, πρέπει να έχεις υπομονή. Η υπομονή είναι το κλειδί. Δεν ξέρεις αν είναι μια αλλεργία των δύο εβδομάδων ή μια κνίδωση πολλών ετών. Ελπίζουμε βέβαια πάντα για το καλύτερο. Η τάση όλων μας είναι να θέλουμε να γίνουμε αμέσως καλά. Τι πιο φυσιολογικό. Ωστόσο, μιας και αυτό δεν γίνεται, πάρτο αλλιώς. Με υπομονή και σχεδιασμένα βήματα. Ούτως ή άλλως με την κνίδωση κάνεις τρομερή εξάσκηση στην υπομονή. Αυτό είναι όφελος γιατί όλα στη ζωή και μάλιστα τα καλύτερα πράγματα θέλουν υπομονή. Θυμήσου ότι τον καιρό που θα κάνεις υπομονή δεν θα είσαι πάντα χάλια. Θα υπάρχουν μεγάλα διαστήματα που θα είσαι πολύ καλά, άλλα μέτρια κι άλλα χάλια. Το ζητούμενο είναι να περάσεις μέσα απ' όλα αυτά και να οδηγηθείς στη λύση. Η λύση θα έρθει, μα αργά, μα πιο γρήγορα, σίγουρα θα έρθει.
-Η διαδικασία με τους γύρους στους γιατρούς είναι απαραίτητη. Δεν γίνεται αλλιώς. Πρέπει να γίνει οπωσδήποτε. Δες την σαν αναπόφευκτο κακό. Κουράστηκες; Κάνε ένα διάλειμμα όπου δεν θα πατήσεις καθόλου σε γιατρούς. Μετά θα σου έρθει οπωσδήποτε η διάθεση να ξαναπάς. Μα γρήγορα, μα πιο αργά, θα τελειώσεις με όλο τον κύκλο των εξετάσεων που είναι απαραίτητες. Είναι σημαντικό να βρεις γιατρούς που σου ταιριάζουν. Συνήθως θα καταλάβεις αν σου ταιριάζει ο γιατρός αμέσως μόλις ανοίξει το στόμα του. Μη διστάζεις να τον παρατήσεις και να πας αλλού, αν δεις ότι δεν κάνει για σένα. Το ζητούμενο είναι να ολοκληρώσεις τις ιατρικές διαδικασίες και να πάρεις επιτέλους τη διάγνωσή σου, τι ακριβώς έχεις.  Όχι στο περίπου, ακριβώς πώς χαρακτηρίζεται η περίπτωσή σου. Είναι πολύ σημαντικό.
-Είναι πολύ πολύ σημαντικό να παρατηρείς πολύ προσεκτικά τον εαυτό σου και γιατί όχι να κρατάς σημειώσεις, σαν ένα ημερολόγιο της κνίδωσης. Αυτό θα βοηθήσει και τους γιατρούς αλλά και εσένα τον ίδιο όταν θα αρχίσεις να την ψάχνεις από μόνος σου. Η παρατήρηση είναι το πρώτο βήμα για τη θεραπεία (δεν το λέω εγώ, το έλεγε ο Ιπποκράτης) και η αρχή είναι το ήμισυ του παντός. Με πολύ προσεχτική παρατήρηση θα επιτύχεις μεγάλα πράγματα.
-Από τη στιγμή που θα κριθείς ως ιδιοπαθής κνίδωση άγνωστης αιτίας (φυσική, χολινεργική κλπ, πρέπει να το ξέρεις κι αυτό), είσαι πλέον μόνος σου (όσον αφορά τους ανθρώπους βέβαια, γιατί ο Θεός είναι πάντα κοντά μας). Ένα θετικό είναι ότι θα σταματήσεις τις ατελείωτες δοκιμές για το τι σε πειράζει, μιας και δεν πρόκειται να βρεις τίποτα. Αυτό θα σε ξεκουράσει πολύ. Από κει και πέρα, συνεχίζοντας πάντα την αυτοπαρατήρηση, θα ψάξεις να βρεις τι σου συμβαίνει. Πολύ βοηθητικό είναι να βρεις ασθενείς με το ίδιο πρόβλημα και να δεις αυτοί πώς το αντιμετωπίζουν. Στον καιρό μου αυτό ήταν πολύ δύσκολο, γιατί και η κνίδωση δεν ήταν τόσο συνηθισμένη όπως σήμερα αλλά και γιατί δεν υπήρχε το διαδίκτυο. Είχα βρει μόνο μια κοπέλα σ' ένα λεωφορείο και μια γριούλα σ' ένα νησί. Είχα όμως πάντα τα μάτια μου ανοιχτά για περιπτώσεις. Τώρα με το ίντερνετ είναι πιο εύκολο να συναντήσεις ομοιοπαθείς και να δεις τις δικές τους εμπειρίες και τρόπους αντιμετώπισης. Φρόντισε όμως να κάνεις σωστή αξιολόγηση σ' αυτά που θ' ακούσεις. Ένας κύκλος ομοιοπαθών είναι ένα καλό support  group (ομάδα υποστήριξης από ανθρώπους που έχουν το ίδιο πρόβλημα με σένα), το οποίο τόσο πολύ χρειάζεσαι. Στα αμερικάνικα σάιτ, το support group είναι ισχυρό. Ανταλλάσσουν πληροφορίες για τις δίαιτες που κάνουν, για τα φάρμακα που παίρνουν, για τα πάντα σχετικά με την κνίδωσή τους και υποστηρίζουν ψυχολογικά ο ένας τον άλλον. Εδώ δεν υπάρχει αυτό, τουλάχιστον για την κνίδωση. Ενώ π.χ στο χώρο της αναπηρίας ή των νευρολογικών παθήσεων (γράφω αυτό το παράδειγμα γιατί το γνωρίζω), τα  διαδικτυακά support group είναι υπαρκτά, έντονα και αποτελεσματικά, με την κνίδωση δεν συμβαίνει το ίδιο. Εγώ, δουλεύοντας με το μπλογκ στην πορεία, ήθελα να γίνει  support group, αλλά δεν έκατσε. Εν πάση περιπτώσει, ίσως γίνει κάποτε.
Να έχουμε στο μυαλό μας ότι οι άνθρωποι με χρόνιες παθήσεις και μάλιστα άγνωστης αιτιολογίας, λιγότερο ή περισσότερο σοβαρές, ψάχνοντας την πολυπόθητη θεραπεία, γίνονται θύματα διάφορων επιτηδείων, οι οποίοι χρησιμοποιούν τη θεραπεία ως πρόφαση για άλλους σκοπούς, με πρώτο την απόσπαση χρημάτων. Να πω ένα απλό παράδειγμα, κάποιος για μια χρόνια πάθηση άγνωστης αιτίας στους γιατρούς (όχι κνίδωση) καταφεύγει σε κάποια είδη εναλλακτικής θεραπείας. Η πάθησή του δεν θεραπεύεται, ούτε καλυτερεύει, αλλά συνεχίζει να πηγαίνει. Τελικά αποδεικνύεται ότι ο θεραπευτής τον έχει πείσει ότι αν δεν κάνει τις θεραπείες αυτές η πάθησή του θα χειροτερέψει ενώ τώρα μένει στα ίδια. Του αποσπά βέβαια χρηματικά ποσά. Αυτό είναι ένα απλό παράδειγμα. Πρέπει όμως να είμαστε πολύ προσεχτικοί.

Τετάρτη, 3 Ιουλίου 2013

Kνίδωση κι απελπισία

         Πολλές φορές από αυτά που μου γράφουν οι ομοιοπαθείς με την κνίδωση βλέπω ότι ορισμένοι απ' αυτούς είναι απελπισμένοι και σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση, ενώ άλλοι αντιμετωπίζουν πιο χαλαρά το όλο θέμα και δεν το αφήνουν να τους πάρει από κάτω. Η αντιμετώπιση βέβαια που έχουμε εξαρτάται από πολλούς παράγοντες είτε αντικειμενικούς π.χ διάρκεια και ένταση των συμπτωμάτων, ηλικία ασθενούς είτε υποκειμενικούς π.χ το χαρακτήρα του καθενός, τις εμπειρίες του, τη στάση του απέναντι στη ζωή.
        Εγώ προσωπικά, μέσα σ' όλα αυτά τα χρόνια που υπέφερα από την κνίδωση είχα την ευκαιρία να περάσω απ' όλα τα στάδια (από το να μην την υπολογίζω μέχρι τη βαθιά απελπισία), κάτι που πάλι εξαρτιόταν από την ένταση των εξάρσεων και τη χρονική στιγμή που συνέβαιναν. Αυτά που θα γράψω είναι πολύ προσωπικές εμπειρίες, τις οποίες θα μοιραστώ μαζί σας, μήπως βοηθήσουν κάποιον και πάντα με την υπενθύμιση ότι είμαστε διαφορετικές προσωπικότητες, με διαφορετικούς τρόπους αντίδρασης και διαφορετική στάση ζωής. Όλ'αυτά βέβαια μεταβάλλονται με το πέρασμα του χρόνου και τις εμπειρίες. Μπορεί να είσαι άλλος άνθρωπος στα 20 σου χρόνια και άλλος στα 45. Επίσης μπορεί να γεράσεις και να μην έχει αλλάξει τίποτα αναφορικά με τον ανώριμο τρόπο που αντιμετώπιζες τον κόσμο όταν ήσουν έφηβος, να μην έχει γίνει καμιά πρόοδος. Εξαρτάται από το πώς αξιοποίησες ή δεν αξιοποίησες αυτά που σου έτυχαν.
        Εγώ πιστεύω ότι τίποτα απ' όσα μας συμβαίνει δεν είναι τυχαίο, όλα έχουν το σκοπό τους. Κι από κάθε περιπέτεια που ζούμε (συνήθως άσχημη) βγαίνουν πράγματα ωφέλιμα για μας. Τα περισσότερα απ' αυτά που μας συμβαίνουν τα προκαλούμε μόνοι μας, πολλές φορές χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε. Εγώ, για παράδειγμα, επειδή σε κάποια ηλικία αδυνάτισα πολύ και εισέπραττα αρνητικά και ειρωνικά σχόλια γι'αυτό, έβαλα μπρος για αρκετά χρόνια μια σαβουροδιατροφή με γλυκά και παλιοφαγητά για να παχύνω, για να με λέει ο κόσμος ωραία, και το αποτέλεσμα ήταν μια αρρώστια που κράτησε με διαλείμματα σχεδόν 20 χρόνια. Θα μου πεις δεν το ήξερα για πολύ καιρό ότι αυτή ήταν η αιτία. Τώρα που το έμαθα, γίνεται αντιληπτό απ' όλους ότι το φταίξιμο ήταν καθαρά δικό μου. Τη βλακεία μου αυτή και την ασθένεια όμως αξιοποίησε ο Θεός για να βγάλει αποτελέσματα ωφέλιμα για μένα, τα οποία εγώ τώρα βλέπω στον εαυτό μου αλλά δεν χρειάζεται ν'αναφέρω. Ας πω μόνο ένα παράδειγμα: Αν αυτό το μπλογκ βοήθησε έστω και έναν άνθρωπο, τότε η δοκιμασία μου είχε το σκοπό της. Κι αυτό είναι ένα πολύ μικρό μέρος απ' τα οφέλη που αποκόμισα.
Σε κάποιο σημείο απ' τα υπέροχα βιβλία με τους λόγους του π. Παϊσίου του Αγιορείτου γράφει ότι όπως το διαμάντι όταν βγαίνει απ' τη γη είναι μια ακατέργαστη πέτρα αλλά από τα χτυπήματα και τα καθαρίσματα και τα κοψίματα και τα γυαλίσματα γίνεται το διαμάντι που ξέρουμε, έτσι και ο άνθρωπος μέσα από τις δοκιμασίες έρχεται και λαμπικάρει κι αυτό ισχύει για όλους μας.
Όταν ήμουν μικρή, το μόνο που ήθελα να έχω ήταν μια ήρεμη ζωή χωρίς προβλήματα, να μη μ'ενοχλεί κανείς και τίποτα και να μην ενοχλώ κανέναν. Μεγαλώνοντας κατάλαβα ότι αυτό είναι αδύνατο και ουτοπικό. Από τη στιγμή που γεννιέσαι σ' αυτόν τον κόσμο, μπαίνεις στα βάσανα οπωσδήποτε. Άλλος μπαίνει νωρίς, άλλος πιο αργά, άλλος πιο μικρά άλλος πιο μεγάλα, ό,τι μπορεί ν' αντέξει, πάντως όλοι μπαίνουμε. Το θέμα είναι πώς θα τ'αντιμετωπίσεις και πώς θα βγεις τελικά απ' αυτόν τον κόσμο. Τα βάσανα πάντα θα υπάρχουν, αυτό που μπορεί ν'αλλάξει είναι ο τρόπος που τα βλέπεις. Καθένας προσπαθεί να βρει έναν τρόπο ν'ανταπεξέλθει  στα προβλήματά του. Η δική μου εμπειρία μου δείχνει ότι αν στηριχτείς στις ανθρώπινες δυνάμεις, τις δικές σου ή των άλλων, θα υπάρχει αποτυχία. Υπάρχουν ένα σωρό φιλοσοφικά συστήματα, θρησκείες κλπ που λένε ''Έχεις τη δύναμη μέσα σου. Ψάξτην. Βρέστην. Μπορείς. Μπορείς να κάνεις τα πάντα κλπ κλπ''.  Σαφώς υπάρχει δύναμη μέσα μας και σαφώς ό,τι περνάει απ' το χέρι μας θα το κάνουμε και πρέπει να προσπαθούμε να μην εγκαταλείψουμε ποτέ. Όσοι όμως έχουν περάσει από μακρές αρρώστιες ή άλλες δύσκολες καταστάσεις όπως αναπηρίες, κλπ, από καταστάσεις όπου οι γιατροί και οι άνθρωποι σηκώνουν τα χέρια ψηλά μπορούν να καταλάβουν ότι οι ανθρώπινες δυνάμεις είναι τόσο λίγες. Εγώ το έχω νιώσει πολλές φορές στη ζωή μου. Από κει και πέρα ξεκινάει για τον κάθε καλοπροαίρετο η αναζήτηση του Θεού και μακάρι να είναι η σωστή.
Το χειρότερο που μπορούμε να πάθουμε είναι να πέσουμε στην απελπισία. Δηλ. να μην ελπίζουμε πλέον σε τίποτα ούτε ακόμη και στη θεία βοήθεια. Αυτή η κατάσταση είναι τρομακτική. Όποιος έχει περάσει από εκεί το γνωρίζει πολύ καλά. Νιώθεις μόνος κι έρημος, ότι τίποτα στη ζωή δεν έχει νόημα, ότι όλα είναι μαύρα, ότι ακόμη και τέλος δεν έχει νόημα. Είναι ακραία κατάσταση, αλλά δυστυχώς οικεία κυρίως για ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας, αλλά συμβαίνει και στους νέους. Ακόμη και σ'αυτήν την κατάσταση όμως να μπεις, αν το ζητήσεις έστω και με χαλαρή καρδιά (μιας και στην κατάσταση που είσαι ούτε να προσευχηθείς δεν μπορείς), ο Θεός θα σου δώσει βοήθεια και θα σε βγάλει. Ίσως όχι άμεσα και θεαματικά, ίσως απαλά και σταδιακά. Μα θα σου φέρει μπροστά σου έναν κατάλληλο άνθρωπο, μα ένα κατάλληλο βιβλίο, μα μια κατάλληλη κατάσταση, θα σε βοηθήσει οπωσδήποτε, δεν υπάρχει περίπτωση να σε αφήσει στην απελπισία.
Δεν έχω πρόθεση να κάνω κατήχηση κι αυτά που γράφω δεν είναι κούφια λόγια του αέρα, είναι καταστάσεις που τις έχω ζήσει, όχι μόνο μέσα από την κνίδωση αλλά και από άλλες καταστάσεις. Τις καταθέτω εντελώς καλοπροαίρετα, μήπως κάποιος βοηθηθεί στον αγώνα του.
Όταν ξεκίνησα το ιστολόγιο, ήμουν τόσο ευγνώμων στο Θεό για τη θεραπεία μου που δεν ήξερα πώς να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου. Τότε μου ήρθε η σκέψη (κάποιος την έστειλε βέβαια) να κάνω ένα μπλογκ στο διαδίκτυο και να γράψω όλα όσα έκανα για τη θεραπεία της κνίδωσης, μήπως βοηθηθούν κάποιοι ασθενείς (μιας και οι γιατροί θεωρούν την περίπτωσή μας ιδιοπαθή και αγνώστου αιτιολογίας) αλλά και για να δώσω δημόσια μαρτυρία για το πώς προήλθε αυτή η θεραπεία.
Ό,τι έλαβα δωρεάν το δίνω δωρεάν. Γι'αυτό και δεν υπάρχουν διαφημίσεις στο μπλογκ και γι'αυτό και αρνήθηκα να το εντάξω σε σχετικές ιστοσελίδες. Αν κάτι παίρνετε απ' αυτό το μπλογκ δώστε το κι εσείς δωρεάν. Το μπλογκ αυτό χάθηκε μια φορά για λόγους που αφορούν το διαχειριστή.  Παρόλο που είχα κάνει πολλή δουλειά και στενοχωρήθηκα, είπα μάλλον έτσι έπρεπε να γίνει, φαίνεται έκλεισε τον κύκλο του, βοήθησε - αν βοήθησε- όποιον ήταν να βοηθήσει. Τότε μου έστειλε μια αναγνώστρια από τη Θεσσαλονίκη, δεν ξέρω πώς το βρήκε, γιατί εμένα μου απαγορευόταν η πρόσβαση στο μπλογκ, όλο το παλιό υλικό στο μέιλ μου. Άρα μάλλον έπρεπε να το συνεχίσω. Το επεξεργάστηκα, το έκανα πιο περιεκτικό και το ξανάγραψα από την αρχή. Μετά, από τα διάφορα σχόλια και μέιλ που έρχονταν και απαντούσα, το μπλογκ άρχισε ν'αλλάζει λίγο μορφή, να μην αναφέρεται αποκλειστικά και μόνο στη δίαιτα για τη θεραπεία, αλλά να το ψάχνουμε και λίγο βαθύτερα. Ποιος ξέρει τι άλλο πρόκειται να γίνει στο μέλλον.
Και τώρα να γράψω μερικές ας το πούμε πρακτικές συμβουλές προκειμένου να βοηθηθούμε να μην φτάσουμε στην απελπισία λόγω της κνίδωσης. Ό,τι γράφω είναι πάντα βιωματικό, ό,τιδήποτε δεν έχει συμβεί σε μένα και τύχει να το γράψω θα αναφέρω ότι δεν είναι προσωπική εμπειρία.
α) Πολλές φορές θα χτυπιόμαστε και θα κλαίμε λόγω της κνίδωσης, γιατί θα νιώθουμε ότι δεν αντέχουμε άλλο (τουλάχιστον οι γυναίκες, οι άνδρες μάλλον αντιδρούν αλλιώς). Οι γύρω μας, που δεν θα ξέρουν και δεν θα μπορούν να μας βοηθήσουν, πιθανότατα θα μας χτυπούν συμπαθητικά στην πλάτη ή θα μας λένε να μη στενοχωριόμαστε και θ'αποσύρονται. Ή θα μας λένε ότι δεν κερδίζουμε τίποτα με το να κλαίμε. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Εγώ τουλάχιστον αφού έκλαιγα και χτυπιόμουν (εκτόνωση), μετά ηρεμούσα κι επειδή συνήθως ήταν βράδυ, μετά κοιμόμουν και την άλλη μέρα ήμουν καλύτερα ψυχολογικά. Αρκεί βέβαια να μη συμβαίνει αυτό συνέχεια.
β)Πολλοί θα λένε ''ξέχνα την κνίδωση για να σε ξεχάσει κι αυτή'' και άλλα τέτοια. Αυτό είναι μεγάλη μπούρδα γιατί η φαγούρα σου κάνει συνεχώς υπενθύμιση, δεν σ' αφήνει να ξεχαστείς. Επίσης είναι μεγάλος ο πειρασμός να κοιτάμε πού μας βγήκε καινούρια πετάλα, πόσο μεγάλη είναι, αν φαίνεται, πώς θα την κρύψουμε κλπ. (Όποιος δεν κοιτάει τις πετάλες του, του βγάζω το καπέλο). Είναι όμως πολύ σημαντικό να ξεχνάμε πράγματι τις πετάλες όταν κάνουμε συγκεκριμένες δραστηριότητες όπως η οδήγηση. Εκεί η στιγμιαία κίνηση να δεις την πετάλα και γι'αυτό να πάρεις τα μάτια σου απ' το δρόμο μπορεί να δημιουργήσει από μικρά ως σοβαρά προβλήματα. Επίσης όσοι παίρνουν αντισταμινικά τη νύχτα, πρέπει να μην οδηγούν. Αν αναγκαστείς να οδηγήσεις νύχτα καθυστέρησε να πάρεις το χάπι μέχρι να φτάσεις σπίτι σου. Η νύστα που δημιουργεί μπορεί να σε κάνει να προκαλέσεις ατύχημα.
γ) Κρατάμε το δέρμα πάντα ενυδατωμένο, ειδικά το καλοκαίρι που είναι η χειρότερη εποχή για τους κνιδωτικούς. Ένα ενυδατωμένο δέρμα (εσωτερικά με νερό και εξωτερικά με κρέμες) φαγουρίζει λιγότερο.
δ)Ο χρόνος που φεύγει δεν ξαναγυρίζει. Μην αφήνετε την κνίδωση να σας εμποδίσει να κάνετε δραστηριότητες, επισκέψεις κλπ. Πηγαίντε έστω και τυλιγμένος/η με ρούχα σαν ντολμάς μες το καλοκαίρι. Όταν γίνετε καλά θα μετανιώσετε για τις δραστηριότητες και τις γιορτές που χάσατε. Ούτως ή άλλως η κνίδωση δεν είναι μια κατάσταση απαγορευτική όπως είναι μια αναπηρία ή μια αρρώστια που σε ρίχνει στο κρεβάτι.
ε) Και η τελευταία και πιο σπουδαία συμβουλή. Βγείτε έξω και βοηθήστε τον κόσμο. Εκτός από το ότι θα νιώσετε ωραία με αυτό που κάνετε και θ'αποκομίσετε εμπειρία, θα δείτε τι τραβάει ο υπόλοιπος κόσμος και η κνίδωση θα σας φαίνεται κάτι απλό. Η βοήθεια που θα προσφέρετε δεν χρειάζεται να είναι θεαματική. Έστω να ακούσετε τον πόνο του άλλου και να του πείτε δυο λόγια, και αυτόν θα βοηθήσετε και θα μικρύνει ο δικός σας πόνος. Το θέμα είναι να ενδιαφερθείτε για τον άλλον. Μην ψάχνετε μακριά για αυτόν τον άλλον. Συνήθως είναι δίπλα σας, στο σπίτι, στο σχολείο, στη δουλειά.

Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2013

Κνίδωση και ψυχοφάρμακα - κάποιες σκέψεις.

Θέλω να γράψω τη γνώμη μου για ορισμένα πράγματα.
Μπορώ να πω ότι σοκαρίστηκα από το γεγονός ότι αρκετοί ασθενείς με κνίδωση μου γράφουν και μου λένε ότι κάνουν θεραπεία για τη χρονία κνίδωση με ψυχοφάρμακα, από απλά ηρεμιστικά έως βαριά αντικαταθλιπτικά, αντιεπιληπτικά κλπ.
Είπα να κάνω μια έρευνα στο διαδίκτυο για να διαπιστώσω κατά πόσον οι γιατροί δίνουν πράγματι τέτοια φάρμακα για την αντιμετώπιση της χρονίας κνίδωσης και άλλων δερματοπαθειών.
Βρήκα πραγματικά κάποια άρθρα που έλεγαν ότι έχει παρατηρηθεί ότι η χρήση κάποιων ψυχοφαρμάκων βρέθηκε ότι δρα θετικά σε κάποιες δερματοπάθειες καθώς και στον κνησμό.
Για τις άλλες δερματοπάθειες και κνησμούς δεν ξέρω να πω, ξέρω μόνο να μιλήσω για τη χρονία ιδιοπαθή κνίδωση και εκεί θα αναφερθώ.
Άρχισα να κάνω κάποιους συνειρμούς και διαπιστώσεις. Αναρωτήθηκα πώς καταλήγουν οι ασθενείς στη χρήση ψυχοφαρμάκων για την κνίδωση. Ο συνειρμός που έκανα είναι ο εξής:
Ο ασθενής με την κνίδωση βιώνει τρομακτικό ψυχολογικό στρες (το ξέρω από την προσωπική μου πείρα). Σ'αυτό το στρες προστίθενται το άγχος από άσχετα προβλήματα που προϋπάρχουν ή δημιουργούνται μετά π.χ προβλήματα οικογενειακά, οικονομικά, επαγγελματικά. Επίσης υπάρχουν σοβαρά ψυχολογικά θέματα που αφορούν την αυτοεκτίμηση και την κοινωνική ζωή για το λόγο ότι η κνίδωση εκτός από βασανιστική είναι μία πάθηση εμφανής, η οποία επηρεάζει την εξωτερική εμφάνιση. Είναι δε σίγουρο ότι όταν κάποιος είναι σε κατάσταση άγχους βιώνει οποιαδήποτε δύσκολη κατάσταση του προκύπτει πολύ χειρότερα. Τα προβλήματα που υπάρχουν σε όλους τους ανθρώπους βιώνονται διαφορετικά όταν ο άνθρωπος είναι σε συνεχή κατάσταση πίεσης και στρες λόγω της κνίδωσης. Η κατάθλιψη ή προκαταθλιπτικά συμπτώματα είναι εύκολο να συμβούν.
Εμφανίζεται λοιπόν στο γιατρό (αλλεργιολόγο, παθολόγο κλπ) ένα ανθρώπινο ψυχολογικό ράκος το οποίο ζητά θεραπεία. Θεραπεία με τα αντισταμινικά δεν υπάρχει, υπάρχει μόνο συμπτωματική αντιμετώπιση, όλοι μας το έχουμε καταλάβει αυτό. Ο γιατρός βλέποντας το μαύρο ψυχολογικό χάλι στέλνει τον ασθενή σε ψυχοειδικό για να τον βοηθήσει. Εκεί γίνεται η γνωριμία με τα ψυχοφάρμακα.
Διαβάζοντας τα μέιλ που μου στέλνουν οι ασθενείς που έχουν τέτοια εμπειρία, αρχίζω να αξιολογώ αλλιώς και τις δικές μου εμπειρίες. Έχω αναφέρει και σε προηγούμενες αναρτήσεις ότι κάποια στιγμή ο αλλεργιολόγος μου σύστησε ν'αποτανθώ σε ειδικό (δεν ξέρω αν εννοούσε ψυχολόγο ή ψυχίατρο) για να με βοηθήσει με τα κουσούρια που αφήνει μια χρόνια ασθένεια.  Εγώ τότε δεν ακολούθησα τη συμβουλή του. Μέχρι τώρα θεωρούσα ότι έκανα άσχημα αλλά μήπως τελικά έκανα το σωστό; Και να γιατί το λέω.
Είμαι σίγουρη ότι έκανα άσχημα να μην αναζητήσω βοήθεια γιατί με το να είμαι για τόσα πολλά χρόνια σε κατάσταση στρες λόγω της κνίδωσης, εξασθένησε το νευρικό μου σύστημα και όταν μου έτυχαν κάποια πολύ σοβαρά γεγονότα στη ζωή μου δεν μπόρεσα να τα αντιμετωπίσω και κατέρρευσα. Μάλλον όμως έκανα καλά που δεν αναζήτησησα βοήθεια σε ψυχίατρο, γλίτωσα απ' το λαβύρινθο των ψυχοφαρμάκων, αυτό το καταλαβαίνω τώρα μ'αυτά που μου γράφουν οι φίλοι ομοιοπαθείς.
Άρα είναι καλό ν'αναζητήσουμε βοήθεια αλλά η γνώμη μου είναι όχι στον ψυχίατρο  που θα χορηγήσει ψυχοφάρμακα. Τα ψυχοφάρμακα είναι λαβύρινθος και αδιέξοδο, είναι εθιστικά. Πρέπει να εξαντλήσουμε ΟΛΕΣ τις υπόλοιπες λύσεις πριν αποφασίσουμε να καταφύγουμε εκεί. Εγώ το λέω και δημόσια, για τα ψυχολογικά μου αδιέξοδα και μάλιστα όχι το στρες της κνίδωσης, άλλα πολύ πιο σοβαρά  (αφού αποτάνθηκα σε ψυχολόγους, γιατρούς και μπήκα για λίγο και στα αντικαταθλιπτικά), η θεραπεία άρχισε μέσα στην εξομολόγηση, όπου ο Θεός με το στόμα του παπα-Θανάση μου άλλαξε εντελώς την οπτική γωνία. Βγήκα έξω πετώντας, σαν κάποιος να μου είχε αφαιρέσει ένα βάρος απ' τους ώμους.
Πριν λοιπόν φτάσουμε στα ψυχοφάρμακα για ν'αντιμετωπίσουμε τα σπασμένα μας νεύρα, ας ψάξει ο καθένας όλες τις άλλες επιλογές πρώτα.
Όσον αφορά την ίδια την κνίδωση, τώρα που ξέρω ότι ήταν καθαρά διατροφικό θέμα, τουλάχιστον για μένα, και διαβάζω και τις εμπειρίες των ομοιοπαθών μου λέω στον εαυτό μου: '' Σκέψου αντί για τη δίαιτα, να είχα πάει στα ψυχοφάρμακα. Αυτά τα σκευάσματα δημιουργούν και επιθυμία για ζάχαρη, σκέψου πως θα είχε γίνει κι  η κνίδωση κι εγώ μαζί''. Γι'αυτό και πριν καταφύγει κανείς εκεί για την κνίδωση, ας δοκιμάσει όλες τις προηγούμενες εναλλακτικές.

Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2013

Tαχίνι με κύμινο

Νηστίσιμο ντιπ με ταχίνι

5-6 κουταλιές σούπας ταχίνι
Χυμό από  λεμόνι
Αλάτι
κύμινο

Το ταχίνι, αν είναι πηχτό, το αραιώνουμε με λίγο νερό και το δουλεύουμε να στέκεται στο κουτάλι. Λεμόνι, αλάτι και κύμινο βάζουμε όσο μας αρέσει, ανάλογα με το πώς θέλουμε τη γεύση. π.χ αν το θέλουμε πιο πικάντικο (που είναι και πιο ωραίο κατά τη γνώμη μου) βάζουμε αρκετό κύμινο. Γίνεται ένα πολύ ωραίο ντιπ, μπορούμε να κόψουμε τα πιτάκια μας κομμάτια και να τα βουτάμε ή να πασαλείψουμε το πιτάκι μας  (να είναι φρέσκο για να διπλώνει εύκολα) με το ντιπ και να κλείσουμε μέσα διάφορα λαχανικά π.χ κρεμμύδια, μαρούλι, ντομάτα, καρότο, να ρίξουμε και λίγο πιπέρι, να το τυλίξουμε και να το φάμε σαν σουβλάκι ή να γυρίσουμε το υλικό μας μέσα στο ντιπ και κατόπιν να το βάλουμε στο πιτάκι.

Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2013

Aβοκάντο

Ένα άλλο τρόφιμο που μπορούν να φάνε όσοι έχασαν πολύ βάρος με τη δίαιτα και θέλουν να το επανακτήσουν είναι το αβοκάντο. Είναι ένα τροπικό φρούτο, το οποίο, επειδή έχει ελάχιστα φυσικά σάκχαρα (είναι δηλ. άγλυκο) πολλοί το θεωρούν λαχανικό. Ούτως ή άλλως χρησιμοποιείται κυρίως σε σαλάτες (όπως και η ντομάτα, που ουσιαστικά είναι ένα πολύ όξινο φρούτο και όχι λαχανικό) και κανείς δεν παίρνει να φάει αβοκάντο για φρούτο. Παρόλο που στις αυστηρές αμερικάνικες δίαιτες, το αβοκάντο, όπως και όλα τα φρούτα, απαγορεύεται, στις ήπιες αμερικάνικες δίαιτες (που είναι κι αυτές πολύ πιο αυστηρές από τη δικιά μου) επιτρέπεται.
Ενώ είναι τροπικό φρούτο, η καλλιέργειά του έχει αυξηθεί πολύ στη χώρα μας, και γίνεται στην Κρήτη, όπου το κλίμα είναι το πιο ιδανικό για τροπικά είδη.
Είναι πλούσιο σε ω-3 λιπαρά και βοηθά στην απορρόφηση των καροτενοϊδών από τον οργανισμό. Περιέχει πολύ περισσότερο κάλιο από τη μπανάνα, φυλλικό οξύ και βιταμίνες.
Έχει γεύση βουτυράτη και πρέπει να είναι εντελώς ώριμο για να φαγωθεί, αλλιώς, αν είναι δηλαδή άγουρο, είναι σαν ξύλο και η γεύση του είναι αηδία. Καταλαβαίνουμε ότι ωρίμασε όταν είναι σκούρο πράσινο και μαλακό όταν το πιέζουμε (όχι βέβαια μαλακό σαπισμένο). Ωριμάζει όπως και τα ακτινίδια, εκτός ψυγείου, σε χαρτοσακούλα του μανάβη, παρέα με ένα μήλο.
Για να το φάμε, το πλένουμε, το κόβουμε στη μέση, αφαιρούμε το  κουκούτσι και βγάζουμε τη σάρκα με κουτάλι μέσα από τη φλούδα. Το κόβουμε φετούλες ή το πολτοποιούμε, ανάλογα τι θέλουμε να το κάνουμε.
Τρώγεται στη σαλάτα αλλά και ως ορεκτικό με λεμόνι και αλάτι. Γενικά το περιχύνουμε με λεμόνι γιατί αλλιώς μαυρίζει. Επίσης μπορεί να μπει και στο σάντουιτς, σαν βούτυρο από φρούτο ή σε φετούλες όπως το τυρί.
Ένα μέτριο αβοκάντο έχει περίπου 320 θερμίδες και ένα μεγάλο (των 300 γρ. περίπου) έχει 500! Τέλειο για κάποιον που θέλει να πάρει βάρος υγιεινά, χωρίς να τρώει σκουπίδια.
Και κάτι άσχετο με τη διατροφή: Το λάδι αβοκάντο είναι εξαιρετικό αντιρυτιδικό. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί αντί για χημικές κρέμες ματιών, λαιμού και προσώπου. Δεν είναι  λιπαρό και έχει ευχάριστη μυρωδιά σαν καραμέλα. Το απλώνεις στο πρόσωπο πριν τον ύπνο και μένει όλη νύχτα.
Σημ: Δεν επιτρέπεται να το τρώνε ασθενείς που παίρνουν αντιθρομβωτικά, υποφέρουν από ασθένειες που προκαλούν χρόνια διάρροια και από κάποια σπάνια κληρονομικά νοσήματα.
Το διαδίκτυο είναι γεμάτο συνταγές για σαλάτες, σούπες και ντιπ με αβοκάντο. Εμπρός λοιπόν.
Kαι ένα τελευταίο σχόλιο: Διάβασα πρόσφατα σε κάποιο άρθρο ότι οι επαλείψεις με λάδι αβοκάντο βοηθούν στην ψωρίαση.

Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2013

Σουσάμι και ταχίνι

Συνεχίζοντας τις αναρτήσεις για τρόφιμα που επιτρέπονται από τη δίαιτα και βοηθούν να πάρει βάρος κάποιος που το επιθυμεί γιατί έχει χάσει πολλά κιλά, ερχόμαστε στο ταχίνι.  Το ταχίνι προέρχεται από την άλεση των σπόρων του σησαμιού και είναι μια λιπαρή ουσία που μοιάζει με βούτυρο. Σουσάμι, πόσο να φας σποράκι- σποράκι, ενώ ταχίνι μπορείς να φας μπόλικο και είναι και πλούσιο σε θερμίδες. Ας τα πούμε αναλυτικά:
Σουσάμι
Το σουσάμι καλλιεργείται από τα πανάρχαια χρόνια για τους σπόρους του που είναι γεμάτοι λάδι, το σησαμέλαιο. Από τη σύνθλιψη των σπόρων του παράγεται το ταχίνι. Η χρήση του σουσαμιού και των προϊόντων του είναι πολύ διαδεδομένη στην κουζίνα της Μέσης Ανατολής και της Ασίας. Περιέχει μεγάλο ποσοστό λαδιού και φυτικών  πρωτεϊνών υψηλής βιολογικής αξίας (ειδικά όταν συνδυάζεται με όσπρια ή ξηρούς καρπούς), αμινοξέα, βιταμίνες Β και Ε, ασβέστιο, φωσφόρο, σίδηρο, σελήνιο, πολυακόρεστα λιπαρά και αντιοξειδωτικά. Βοηθά το καρδιαγγειακό και την καταπολέμηση της υπέρτασης, αποτρέποντας το σχηματισμό αθηρωματικών πλακών στα αγγεία. Επίσης καταπολεμά τις ελεύθερες ρίζες.
 
Ταχίνι
Το πολτοποιημένο σουσάμι λέγεται ταχίνι. Στην αγορά κυκλοφορεί ταχίνι από αποφλοιωμένο σουσάμι, ταχίνι ολικής και ταχίνι με διάφορες προσμείξεις γλυκαντικών (ζάχαρης, μελιού, δεξτρόζής κλπ). Εννοείται ότι το τελευταίο απαγορεύεται από τη δίαιτα, ενώ από τα δύο πρώτα προτιμούμε το δεύτερο που είναι και γεμάτο φυτικές ίνες. 1 κουταλάκι του γλυκού ταχίνι δίνει περίπου 50 θερμίδες ενώ τα 100 γρ. δίνουν περίπου 500 θερμίδες. Είναι λοιπόν το ταχίνι ιδιαίτερα θρεπτικό, όπως περιγράψαμε πιο πάνω στο σουσάμι, αλλά έχει και υψηλή θερμιδική αξία, πράγμα που το καθιστά πολύτιμο για όσους θέλουν να πάρουν βάρος. Με συγκεκριμένους τροφικούς συνδυασμούς υποκαθιστά τις ζωικές πρωτεϊνες που απουσιάζουν όταν νηστεύουμε. Στα μοναστήρια, κατά τις μακροχρόνιες νηστείες τους, οι μοναχοί και οι μοναχές μαγειρεύουν με ταχίνι. Γενικά όμως δεν μπορεί ν'αντικαταστήσει το κρέας στο διαιτολόγιό μας.
Το ταχίνι είναι το βασικό συστατικό του χαλβά γι'αυτό και ό,τι φτιάξουμε με ταχίνι γενικά έχει μια ανάμνηση χαλβά μέσα, κυρίως τη μυρωδιά. Αυτό είναι καλό απ' τη μια γιατί νομίζεις ότι τρως γλυκό, από την άλλη βέβαια μπορεί να μη σου αρέσει π.χ στο ρύζι ή στα μακαρόνια. Πάντως πιστεύω ότι οι σάλτσες με ταχίνι θα αρέσουν σε όλους.
Όταν κάποιος καθαρίσει από την κνίδωση και  θέλει ν' αρχίσει να εισάγει γλυκές γεύσεις στο διαιτολόγιο του, χωρίς να κινδυνεύει να πέσει πάλι στην αγκαλιά της ζάχαρης, μια καλή λύση μαζί με τα γλυκά φρούτα και τ'αποξηραμένα φρούτα είναι  2-3 φορές την εβδομάδα φρυγανιά ολικής χωρίς ζάχαρη με ταχίνι και μέλι.
Όταν ανοίξετε το βάζο με το ταχίνι θα δείτε ότι σε λίγο καιρό το σουσάμι πάει κάτω και μένει από πάνω το λάδι. Ανακατέψτε για να ομογενοποιηθεί πριν τη χρήση. Όσο μένει σφίγγει γι'αυτό χρησιμοποιείστε το σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα.

Συνταγές με ταχίνι (αλμυρές βέβαια)που είναι και αντιμηκυτισιακές

Μπαμπαγανούζ (πολτοποιημένη μελιτζάνα με ταχίνι):
Ψήστε 2 μεγάλες φλάσκες μελιτζάνες σε δυνατό φούρνο στους 200ο C για 30 - 40 λεπτά. Ξεφλουδίστε, πολτοποιήστε και στραγγίξτε να φύγουν τα υγρά.  Ανακατέψτε 2-3 σκελίδες σκόρδο πολτοποιημένο στο γουδί, 4 κουταλιές ταχίνι, 4 κουταλιές χυμό λεμονιού, αλάτι και κόκκινο γλυκό πιπέρι. Περιχύνετε τον πολτό  με λίγο ελαιόλαδο και πασπαλίστε το με ψιλοκομμένο μαϊντανό και καβουρδισμένο κουκουνάρι

Σάλτσα γιαουρτιού με ταχίνι για άσπρο κρέας: Ανακατέψτε 1 φλιτζάνι  γιαούρτι με 4 κουταλιές της σούπας ταχίνι, 4 κουταλιές χυμό λεμονιού και 1 σκελίδα σκόρδο κοπανισμένη, αλάτι και λίγο κόκκινο πιπέρι.

Σάλτσα ταχίνι για ζυμαρικά: Στην κλασική σάλτσα για ζυμαρικά (λάδι, κρεμμύδι, σκόρδο, πελτέ, νερό, αλάτι, πιπέρι, ρίξτε και μισό φλυτζάνι ταχίνι.

Χουμους (ρεβίθι με ταχίνι)
Μουσκεύουμε τα ρεβίθια από το βράδυ και την άλλη μέρα τα βράζουμε στο νερό που μούσκεψαν κι όταν τα σουρώσουμε κρατάμε λίγο από το ζουμί. Τα αλέθουμε στο μούλτι ή στο χειροκίνητο μύλο και προσθέτουμε ταχίνι, λεμόνι και σκελίδες σκόρδο κοπανισμένες. Αν μας γίνει πολύ πηχτό προσθέτουμε λάδι (ελαιόλαδο ή σουσαμόλαδο) ή ζουμί που κρατήσαμε από το βράσιμο. Το αποτέλεσμα πρέπει να είναι αλοιφή. Προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι και άλλα μπαχαρικά που μας αρέσουν π.χ κύμινο, κάρυ. Ψιλοκόβουμε μαϊντανό και ανακατεύουμε στην αλοιφή.
Οι αναλογίες ποικίλουν άλλος βαζει πολύ ρεβίθι και λίγο ταχίνι, άλλος περισσότερο ταχίνι, άλλος πολύ λεμόνι άλλος λίγο, άλλος πολύ σκόρδο, άλλος λίγο, ανάλογα με το τι του αρέσει. Υπάρχει πληθώρα συνταγών στο ίντερνετ.
Αλείφουμε λοιπόν το ειδικό πιτάκι μας, βάζουμε μέσα και ό,τι άλλο μας αρέσει και τρώμε.

Αυτές ήταν μόνο μερικές συνταγές. Το ίντερνετ και τα βιβλία μαγειρικής βρίθουν συνταγών. Καλή όρεξη λοιπόν και καλή πάχυνση.